به سوی عرش نورانی گرای از فرش ظلمانی

شی اندر سرای ام هانی بود در طاعت

که ناگه جبرییل آمد فرود از عرش ربانی

که ای فهرست هستی ای مهین دیباچه فطرت

نبی شد بر براق و رفت با جبریل تا سدره

ز پریدن فروماند آن همایون پیک ربانی

نبی گف ای مهین پیک خدا از ره چرا ماندی