پیمبر شکر یزدان کرد و گفت ای دست دست تو

پبمبر کرد از جان نزل آن خوان را ثناخوانی

پس آنگه ساز خوردن کرد ناگه از پس پرده

برآمد ز آستین دستی چو قرص ماه نورانی

مرا این دست برد از دست و درماندم ز حیرانی

گشودی دستی از غیب و نمودی دستگاه خود

بلی در دستگاهت دستیارانند پنهانی