که نامش مختلف گویند دانایان ز نادانی

شکم بر خاک می مالد چو مار گرزه در چنبر

به وقت باد می نالد چو رعد ابر آبانی

بود چون حکم او جاری مر آن رود از یکی چشمه

یکی شش بئر می داند یکی شش پیر می خواند

که شش چه بوده یا شش پیر آنجا کرده رهبانی

میان خطه شیراز و آن رود روان در ره