بود چون حکم او جاری مر آن رود از یکی چشمه

سمند عقل و خنگ وهم و رخش فکر بجهانی

شکم بر خاک می مالد چو مار گرزه در چنبر

به وقت باد می نالد چو رعد ابر آبانی

که نامش مختلف گویند دانایان ز نادانی

یکی شش بئر می داند یکی شش پیر می خواند

که شش چه بوده یا شش پیر آنجا کرده رهبانی