بگفت از فر بخت شهریار و باطن خواجه

نه زلزالی که یاری کوه خارا را بجنبانی

وگر این کارکردی بازمان باور نمی افتد

همی گوییم یا پیغمبری یا سحر می دانی

نه از زور تن و عزم دل و نیروی نفسانی

من این کوه گران از پیش بردارم بدان آیین

که خاقان را ز پشت پیل گرد زابلستانی