وزین سو دره را سدی گران بربست همچون که

دهان بگشادگفتی کوه شه را در ثنا خوانی

تو گویی نام تیغ شه به گوش کوه گفت ارنه

ز هم نشکافتی تا حشر با آن سخت ارکانی

که گویی سد اسکندر بود در سخت بنیانی

مر آن سد را سه ده گز هست بالا و درازایش

به نسبت کرده از مقدار بالایش سه چندانی