به شورش گری تیر بازه ببست

همی داشت لشکر مر او را نگاه

کمان رابه بازو همی درکشید

گهی در بروگاه بر سرکشید

چو شد غرفه پیکانش بگشاد شست

بزد تیر ناگاه بر پشت اوی

بیفتاد تازانه از مشت اوی