که بحری بوی نهر آید ز تقدیرات یزدانی

شها با دست چون دریا سوی این نهر گامی زن

که تا آبش بیفزاید چو سیل از ابر نیسانی

به هر جا هست نهری سوی بحر آید عجب نبود

گر آید حکم فرمای عجم زی دار ملک جم

گل شیرازگردد غیرت کحل سپاهانی

شهنشاها گر از سر چشمه جودت مدد یابم