به هر جا هست نهری سوی بحر آید عجب نبود

ندیدم نهرکانونی نماید آب نیرانی

شها با دست چون دریا سوی این نهر گامی زن

که تا آبش بیفزاید چو سیل از ابر نیسانی

که بحری بوی نهر آید ز تقدیرات یزدانی

گر آید حکم فرمای عجم زی دار ملک جم

گل شیرازگردد غیرت کحل سپاهانی