به رقص آید سپهر از ذکر نامش

ز بس دارد به رویش شادمانی

چه خوب و خوش طراز افتاده الحق

بر اندامش لباسی کامرانی

چو مست می ز الحان و اغانی

همای همتش در هر دو عالم

نگنجد از چه از تنگ آشیانی