نگنجد از چه از تنگ آشیانی

به رقص آید سپهر از ذکر نامش

چو مست می ز الحان و اغانی

همای همتش در هر دو عالم

چو مدح او کنم اجزای عالم

زبان گردند در همداستانی

هنر در گوهر پاکش نهفته