برآمد شب تیره از دشت خاک

بپیچید و برزد یکی باد سرد

به زاری بران خاک دل پر ز درد

سپه تیغها بر کشیدند پاک

همه شب همی خنجر انداختند

یکی از دگر باز نشناختند

همی این از آن بستد و آن ازین