که خود فانی شود برق یمانی

بر آن کس کاین ستم بر وی روا داشت

رسید ارچه بلای ناگهانی

ولی چون سوخت خرمن را چه حاصل

غرض عیش مرا می کن منظم

به هر نوعی که دانی یا توانی

که تا من هم همه شب تا سحرگاه