به هر دوکون قناعت مکن کزین دو برون

که منتظم شود از وی اساس دهقانی

راکه دعوی شاهی بود همان بهر

که روی ازین ده و این دهخدا بگردانی

هزار عالم بی منتهاست پنهانی

گمان بری که هستی کران پذیر بود

گر این مسلم هستی به هستی ارزانی