که کرد آتش سوزان بر او گلستانی

نه آفتاب و مهست اینکه چرخ روز شبان

به طوع داغ ترا می نهد به پیشانی

نسیم خلت تو بر دل خلیل وزید

شد از ولای تو یوسف عزیز مصر ارنه

هنوز بودی در قعر چاه زندانی

نه گر به جودی جودت پناه بردی نوح