شد از ولای تو یوسف عزیز مصر ارنه

به طوع داغ ترا می نهد به پیشانی

نسیم خلت تو بر دل خلیل وزید

که کرد آتش سوزان بر او گلستانی

هنوز بودی در قعر چاه زندانی

نه گر به جودی جودت پناه بردی نوح

بدی سفینه او تا به حشر طوفانی