ترک کن خیرگی و خودسری و خودرایی

پیشه اش روز به دنبال نکویان رفتن

شب چه پنهان ز تو تا صبح قدح پیمایی

چه گویم دلکا موعظه من بپذیر

می مخور رقص مکن عشق مجو یار مگیر

حیف باشد که تو دامن به گناه آلایی

دل سودای من چون شنود این سخنان