پر شود چون شکم مردم استسقایی

دل سودای من چون شنود این سخنان

به خروش آید و از خشم شود صفرایی

چشمش آماس کند بسکه ز زرداب جگر

قصه ها دارم ازین دل که اگر شرح دهم

همه گویند شگفتا که نمی فرسایی

همه بگذار یکی تازه حکایت دارم