رو به من کرد که کو چنگی و چون شد نایی

خواهم از لاف وگزافش بفریبم امروز

که مرا وحشت شب می کشد از تنهایی

این سخن گفت و ز جا جست و به کرسی بنشست

خیز و خدام مرا گو که بیارند به نقد

یک دو رقاص و دو سارنگی و یک سرنایی

تارزن زاغی و ریحان و ملیمای یهود