چین و تاتار به تار سر زلف تو دهم

ترک رومی بدن و ماه ختن سیمایی

چون رخت آینه رنگست و خطت شامی چهر

بخشمت شام و حلب با لقب پاشایی

تا ز رخ چین بری و زنگ ز دل بزدایی

الحقم خنده ز دل آمد و از مستی او

وانهمه ملک که بخشید ز بی پروایی