لاف شاهی چه زنی هرزه چرا می لایی

الحقم خنده ز دل آمد و از مستی او

وانهمه ملک که بخشید ز بی پروایی

گفتم ای دل چه کنی قسمت ما هم بگذار

بازم آهسته قسم دادکه قاآنیا

چشم دارم که به آزار دلم نگرایی

طفل پنهان به تفکر که کی آرند کباب