نرم چون برک گل از تازگی و شادابی

بسکه چون دایه دلم کرد بدو لالایی

چشم بد دور یکی جفته سیمین دیدم

که کسی جفت ندیدست بدان یکتایی

صاف چون قرص مه از روشنی و رخشایی

دل برو خفت چو ماری که زند حلقه به گنج

یا بر آنسان که مگس بر طبق حلوایی