به دیر دهر ناقوس شریعت گر بجنباند

ز لعل دلبران برداشت رسم باده پیمایی

به عهد او لباس تعزیت بر تن نپوشد کس

بجز چشم نکویان آن هم از بهر دلارایی

ز ترس از دوش هر راهب فتد زنار ترسایی

ز سهم ذوالفقار وی برآید زهره گردون

وگرنه بی سبب نبود فلک را لون خضرایی