ز سهم ذوالفقار وی برآید زهره گردون

بجز چشم نکویان آن هم از بهر دلارایی

به دیر دهر ناقوس شریعت گر بجنباند

ز ترس از دوش هر راهب فتد زنار ترسایی

وگرنه بی سبب نبود فلک را لون خضرایی

از آن چون شع هر ش دبده انجم همی تابد

که از خاک رهش جشند یکسر کحل مینایی