از آن چون شع هر ش دبده انجم همی تابد

ز ترس از دوش هر راهب فتد زنار ترسایی

ز سهم ذوالفقار وی برآید زهره گردون

وگرنه بی سبب نبود فلک را لون خضرایی

که از خاک رهش جشند یکسر کحل مینایی

شهنشاها تویی آن کس که ارباب طریقت را

به اقلیم حقیقت از شریعت راه بنمایی