به اقلیم حقیقت از شریعت راه بنمایی

از آن چون شع هر ش دبده انجم همی تابد

که از خاک رهش جشند یکسر کحل مینایی

شهنشاها تویی آن کس که ارباب طریقت را

چنان افکند بنیاد عناد از بیخ فرمانت

که یک جا آب و آتش را توانی جمع فرمایی

صباکی شرق و غرب دهر رایک لحظه فرساید