که از خاک رهش جشند یکسر کحل مینایی

ز سهم ذوالفقار وی برآید زهره گردون

وگرنه بی سبب نبود فلک را لون خضرایی

از آن چون شع هر ش دبده انجم همی تابد

شهنشاها تویی آن کس که ارباب طریقت را

به اقلیم حقیقت از شریعت راه بنمایی

چنان افکند بنیاد عناد از بیخ فرمانت