نظر به حال دل آن پر غرود نگشاید

به گاه جلوه از آن ماه روی زیبا را

که جان ز شرم نماید ز آستین ما را

که سیر دیده نبیند متاع یغما را

امید مغفرتت بس مرا که هم امروز

که می کشد غمت انتقام فردا را