به صبح عید دهم وعده ی شام ماتم را

منم که یافته ام ذوق صحبت غم را

ز لاف صبر بسی نادمیم، طعنه مزن

مروت که ملامت بلاست ملزم را

به لذت ابد ار زنم او دلا مژده