که آرزوی دل آورد در کنار مرا

چرا خجل نکند چشم اشکبار مرا

به راه غشق نگیرم زشوق بال و پری

که نی پیاده شمارند نی سوار مرا

فغان ز نشا ی دون همتی، کزین شادم