به راه غشق نگیرم زشوق بال و پری

چرا خجل نکند چشم اشکبار مرا

که آرزوی دل آورد در کنار مرا

که نی پیاده شمارند نی سوار مرا

فغان ز نشا ی دون همتی، کزین شادم

که هیچ کام نیارد به انتظار مرا