عرفی به زیر تیع مشو مضطرب که هست

کانجا به توتیا نبود صلح دیده را

آورده ام به کف سر زلفی که بر دلم

شب کرده صبح عافیتی نادمیده را

اجری دگر شهید به خون تپیده را