مژگان خشک و دامن تر برده ایم ما

راهی که خضر داشت ز سرچشمه دور بود

لب تشنگی ز راه دگر برده ایم ما

سود متاع ما چه بود کز دیار عمر

خامی نرفت عرفی و گشتیم بحر و بر

بنشین که آبروی سفر برده ایم ما