که او ماندمان یادگار از مهان

ازان پس چنین گفت فرخ قباد

که بی زال تخت بزرگی مباد

به یک موی دستان نیرزد جهان

یکی جامه شهریاری به زر

ز یاقوت و پیروزه تاج و کمر

نهادند مهد از بر پنج پیل