در دامنش آویز که با وی خبری هست

منکر نشوی گر به غلط دم زنم از عشق

این نشا مرا گر نبود با دگری هست

آن دل که پریشان شود از ناله ی بلبل

هرگز قدم غم ز دلم دور نبودست

شادیست که او را سر و برگ سفری هست

تا گفت خموشی به تو راز دل عرفی