از آن می که در دل چو منزل کند

که دلگیرم از گردش روزگار

مئی ده که چون ریزیش در سبو

بر آرد سبو از دل آواز هو

بدن را فروزان تر از دل کند

از آن می که گر عکسش افتد بباغ

کند غنچه را گوهر شبچراغ