زنی در سماعی، ز می سرخوشی

تجلی بخروار غارت کنی

چه افسرده ای رنگ رندان بگیر

چرا مرده ای آب حیوان بگیر

سزد گر ازین غصه خود را کشی

توانی اگر دل، دریا کنی

تو آن در یکتای پیدا کنی