سزد گر ازین غصه خود را کشی

چه افسرده ای رنگ رندان بگیر

چرا مرده ای آب حیوان بگیر

زنی در سماعی، ز می سرخوشی

توانی اگر دل، دریا کنی

تو آن در یکتای پیدا کنی

ندوزی چو حیوان نظر بر گیاه