که بدنام ازو هر کجا زاهدیست

تکلف بود مست از می شدن

خوشا بیخود از ناله نی شدن

درون خرابات ما شاهدیست

بخور می که در دور عباس شاه

به کاهی ببخشند کوهی گناه

سکندر توان و سلیمان شدن