بزن شیشه خودپرستی به سنگ

مرادی نشد حاصلت در مرید

در این آرزو گشت، مویت سفید

بیا بگذر از قید ناموس و ننگ

بینداز از دست مسواک را

بدست آر، نوباوه تاک را

ز من بشنو، از زهد اندیشه کن