ما را سر و برگ چند و چون نیست

یکبار دگر، دگر نینداخت

بنشینم و خو کنم به هجران

ور جان برود فدای جانان

وان صبر که بودمان، کنون نیست

دادیم دلش بلا تامل

عقل من و تو کم از جنون نیست