وان صبر که بودمان، کنون نیست

بنشینم و خو کنم به هجران

ور جان برود فدای جانان

ما را سر و برگ چند و چون نیست

دادیم دلش بلا تامل

عقل من و تو کم از جنون نیست

بی می مستیم و بی تکلف