از بود و نبود، شاد و غمناک

بر تارک آسمان چو تاجیم

هر چند که کمتریم از خاک

صد شکر که نیستیم هر گز

زاهد ما را پلید گوید

ناپاک نکرده فرق از پاک

دور از تو نمی کشیم آهی