هر چند که کمتریم از خاک

تا سایه به خاک ما فکندی

در سایه ماست مهر و افلاک

بر تارک آسمان چو تاجیم

صد شکر که نیستیم هر گز

از بود و نبود، شاد و غمناک

زاهد ما را پلید گوید