و آن زلف که بی سخن زبان داشت

دندان و لب است و چشم و ابروست

حرفی شنوی اگر توانی

نیکو بشنو که بانگ یا هوست

وان چشم که بی زبان سخنگوست

این شهر بباد داده اوست

وین خانه خراب کرده اوست