این شهر بباد داده اوست

نیکو بشنو که بانگ یا هوست

و آن زلف که بی سخن زبان داشت

وان چشم که بی زبان سخنگوست

وین خانه خراب کرده اوست

بنشینم و خو کنم به هجران

ور جان برود فدای جانان