حیف و صد حیف که دور از تو ندانی به چه روزم

وصل و هجرم شده یکسان همه از دولت عشقت

چه بخندم چه بگریم چه بسازم چه بسوزم

گفتنی نیست که گویم ز فراقت به چه حالم

دست و پایم طپش دل همه از کار فکنده

چشم بر جلوه دیدار نیفتاده هنوزم

غصه بی غمیم داغ کند ور نه بگویم