غصه بی غمیم داغ کند ور نه بگویم

حیف و صد حیف که دور از تو ندانی به چه روزم

دست و پایم طپش دل همه از کار فکنده

چشم بر جلوه دیدار نیفتاده هنوزم

داغ بی دردیم از پا فکند ور نه بسوزم

رضیم، جمله آفاق فروزان ز چراغم

همچو مه، چشم بدریوزه خورشید ندوزم