روزی که افتد کارم به گردن

یاری که پنهان از جسم و جان است

در دیده دل دارد نشیمن

بارم گران است بر دوش گردون

با ما چه حاصل از عقل گفتن

ما را چه لازم دیوانه کردن

خون کسی نیست بر گردن ما