با ما چه حاصل از عقل گفتن

در دیده دل دارد نشیمن

بارم گران است بر دوش گردون

روزی که افتد کارم به گردن

ما را چه لازم دیوانه کردن

خون کسی نیست بر گردن ما

از ما مپرهیز ای پاک دامن